Ruim 475.000 euro gemiste subsidie: de zorgplicht die je niet ziet aankomen

1. De uitspraak: ruim 475.000 euro voor iets dat niet is gedaan

Op 12 mei 2026 oordeelde het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden dat een accountant aansprakelijk is voor schade omdat hij niet had bijgehouden welke subsidiemogelijkheden voor zijn cliënt van belang konden zijn, en de cliënt daar niet tijdig over had geïnformeerd. Toegewezen schadevergoeding: € 475.095. Het ging om corona-gerelateerde steunregelingen. Uitspraak: ECLI:NL:GHARL:2026:3095.

De kern van de inhoudsindicatie, letterlijk: "Niet volgen welke corona-gerelateerde subsidiemogelijkheden voor klant mogelijk van belang zouden kunnen zijn en niet tijdig informeren van de klant daarover. Voldoende reden om aan te nemen dat de klant voor een specifieke subsidie in aanmerking zou zijn gekomen, indien die tijdig zou zijn aangevraagd. Geen eigen schuld bij klant."

Let op wat hier precies gebeurt. Er is geen fout gemaakt in een jaarrekening. Er is geen verkeerd advies gegeven. Er is geen termijn overschreven in een lopende opdracht. Wat er is gebeurd, is dat de accountant niet heeft bijgehouden en niet heeft gemeld wat er voor zijn cliënt beschikbaar was, waardoor de aanvraag niet tijdig kon worden ingediend. En de rechter oordeelde daarbij dat de klant zelf géén verwijt viel te maken.

2. Waarom deze uitspraak anders is dan je denkt

De meeste aansprakelijkheidszaken in dit vak gaan over iets wat verkeerd is gedaan. Deze gaat over iets wat niet is gedaan — en dat is een wezenlijk ander risico, om drie redenen.

Het is onzichtbaar. Een fout in een aangifte komt boven water bij een controle. Een verkeerde boeking valt op bij een aansluiting. Maar een gemiste kans laat geen spoor achter. Niemand krijgt een brief waarin staat "u had recht op deze regeling en u heeft hem niet aangevraagd". De cliënt komt er meestal toevallig achter — via een collega-ondernemer, een branchevereniging of een nieuwe adviseur. En dan is het te laat om nog aan te vragen, maar niet te laat om te claimen.

Het valt buiten je eigen kwaliteitscontrole. Je kwaliteitssysteem is ingericht op de juistheid van wat je oplevert. Er is geen dossierreview die vaststelt dat er iets ontbreekt wat nooit is opgestart. Een steekproef op afgeronde dossiers vindt dit type verzuim per definitie niet.

Het schadebedrag staat los van je uurtarief. Dit is misschien het onaangenaamste punt. Bij een gewone beroepsfout is de schade vaak in verhouding tot de opdracht: herstelwerk, rente, een naheffing. Bij een gemiste regeling is de schade de volledige gemiste bijdrage. Een dossier waarop je een paar duizend euro omzet maakt, kan een schadepost van honderdduizenden opleveren. De verhouding tussen honorarium en risico is volledig scheef.

3. Het punt dat elk kantoor moet nalezen: je eigen website

Dit is de meest direct toepasbare les uit de uitspraak, en hij kost een half uur.

Het Hof vond het doorslaggevend dat het kantoor op zijn website claimde cliënten "altijd op de hoogte" te brengen van mogelijke subsidies. Die claim schiep een verwachting, en aan die verwachting werd de zorgplicht opgehangen — ongeacht wat er in de opdrachtbevestiging stond.

4. Waarom een kantoor zo'n kans mist

Niet uit onwil, en zelden uit onkunde. Er zijn vijf structurele oorzaken, en ze zijn alle vijf herkenbaar.

Zet die vijf naast elkaar en het patroon is duidelijk: dit is geen kennisprobleem maar een signaleringsprobleem. De informatie is er, de regeling is er, en er is een moment waarop het opgemerkt had kunnen worden. Er is alleen niets wat systematisch kijkt.

5. Het echte probleem: regelingen met een klok erop

Niet alle gemiste kansen zijn even ernstig. Een fiscale faciliteit die je alsnog in de aangifte kunt meenemen, of waarvoor je nog bezwaar of een herziening kunt gebruiken, is te herstellen. De categorie die niet te herstellen is, is de categorie met een harde termijn — en dat is precies waar de zaak uit paragraaf 1 over ging: de aanvraag kon voor dat kwartaal niet meer worden ingediend.

Er zijn drie soorten klok, en het onderscheid is nuttig:

1. Vooraf aanvragen, anders geldt het niet. Sommige regelingen moeten zijn aangevraagd vóórdat je begint of vóór een bepaalde periode. Achteraf aanvragen is niet mogelijk — de kans is dan definitief weg. De fiscale regeling voor speur- en ontwikkelingswerk (WBSO) werkt zo.
2. Melden binnen een korte termijn na de verplichting. Bij milieu- en energie-investeringsregelingen zoals de MIA, de Vamil en de energie-investeringsaftrek moet de investering binnen een beperkte termijn na het aangaan van de verplichting bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland worden gemeld. Te laat melden betekent geen aftrek — ook als de investering volledig kwalificeert. Dit is de gevaarlijkste categorie, omdat de klok begint bij de opdrachtbon en niet bij de factuur.
3. Een aanvraagronde die opent en sluit, of een pot die leegloopt. Veel subsidies werken met een openingsdatum, een sluitingsdatum en een budgetplafond. Wie op de tweede dag aanvraagt kan al te laat zijn.

6. Wat Accountee hierin doet

Wij kijken structureel mee in de portefeuille en signaleren kansen die anders van het toeval afhangen. Twee dingen, en het onderscheid is belangrijk.

Subsidiekansen herkennen

Op basis van wat er in de administratie en de dossiers zichtbaar is — investeringen, sector, omvang, personeelsontwikkelingen, activiteiten — signaleren wij waar een cliënt mogelijk in aanmerking komt voor een regeling. Niet als conclusie, maar als signaal aan de adviseur: hier zit iets, kijk ernaar.

Tijdelijke kansen met een aanvraagtermijn

Dit is de categorie uit paragraaf 5, en het is waar het verschil wordt gemaakt: regelingen die actief moeten worden aangevraagd of gemeld bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland of een andere instantie, binnen een termijn die begint te lopen bij een gebeurtenis in de administratie. Denk aan de MIA en de Vamil bij een investering die op de Milieulijst staat, de energie-investeringsaftrek, en de WBSO bij ontwikkelwerk. Bij dat type kans is niet alleen relevant dát er een kans is, maar vooral hoe lang die kans nog bestaat.

Dat sluit aan bij wat wij dagelijks doen op het gebied van actuele informatie: aanvraagrondes openen en sluiten, lijsten met kwalificerende bedrijfsmiddelen worden jaarlijks aangepast, budgetten lopen leeg. Een signaleringsproces dat op vorig jaars regelingen leunt, signaleert de verkeerde dingen. Zie Elke dag de actuele regels.

7. En wat het niet doet

Deze pagina zou onverantwoord zijn zonder deze paragraaf, juist omdat het onderwerp aansprakelijkheid is.

• Een signaal is geen conclusie. Of een specifiek bedrijfsmiddel op de lijst staat, of werk als ontwikkelwerk kwalificeert, of een cliënt aan de voorwaarden voldoet: dat is een beoordeling, en die blijft bij de adviseur. Wij verlagen de kans dat iets ongezien blijft; wij nemen het oordeel niet over.
• Volledigheid kan geen enkele AI garanderen. Een signaleringslijst uit een AI kan nooit volledig zijn — een van de weinige punten waarop een beleidsadviseur van de beroepsorganisatie zich publiek scherp heeft uitgesproken. Wat je krijgt is aanzienlijk meer dan wat toeval oplevert, niet een garantie.
• Wij vragen niet zelf aan. Het indienen van een aanvraag of melding is een handeling met gevolgen, en die hoort bij een mens met een mandaat. Dat is dezelfde ontwerpkeuze als elders in ons product: voorbereiden is veiliger dan uitvoeren. Zie onbedoelde acties.
• Het vervangt je aansprakelijkheidsdekking niet. Bespreek dit type risico expliciet met je verzekeraar — een schadepost die niet in verhouding staat tot het honorarium is precies het scenario waarvoor je dekking wilt hebben, en je wilt vóóraf weten of die er is. Zie aansprakelijkheid en je verzekering.

8. Wat je zelf kunt regelen, ook zonder AI

Omdat dit een risico is dat je vandaag kunt verlagen, en het merendeel kost geen geld.

9. Bronnen